رشد زبان

یادگیری زبان برای کودکان سنین پیش از دبستان امری حیاتی است. زیرا در واقع پایه و مبنای همه یادگیری های بعدی فراهم می آورد.

کودکان زبان را از راههای زیر یاد می گیرند:

- تقلید کردن از دیگران و افراد پیرامون

- دلگرمی از افراد پیرامون

- فرصتهایی که برای گوش دادن به دیگران و ابراز عقاید، افکار و احساسات برایشان فراهم می شود.

کودکان از نظر سطوح و کیفیت اکتساب زبان با یکدیگر تفاوت دارند این تفاوت ها گاهی ژنتیکی است ولی تا حدود زیادی نیز به نوع محیط و محرک های محیطی بستگی دارد.

روش هایی جهت تقویت زبان و سخنگویی کودکان:

1- ترتیب دادن استفاده غنی از اسباب بازی ها، تصاویر، کتابها، داستانها و قصه ها و روزنامه ها و اشیای متنوع پیرامون.

2- فراهم آوردن فرصت برای گوش دادن به گفت و شنود ها، داستانها، سرودهای خوب و کیفی.

3- فراهم آوردن فرصت برای صحبت کردنو ابراز عقیده نسبت به بزرگترها و کودکان دیگر.

4- فراهم آوردن فرصت برای بازی گروهی

5- ترتیب دادن استفاده مفید از تلویزیون، تئاتر کودکان و نمایشها.

6- گردش های علمی و مشاهده طبیعت و گشت و گذار در محیط های طبیعی.

... و چند پیشنهاد سازنده برای شما که می خواهید کودکی شیرین زبان داشته باشید:

اول: برای کودک فرصت و دلگرمی کافی فراهم آورید تا بتواند تجربه های خود را در حین کار و انجام هر فعالیت از طریق کلامی بیان کند.

دوم: سعی کنید تنوع را در تجربه های کودکان بویژه از طریق گردشهای خارج از منزل فراهم آوریدو ضمنا مکالمه را در آنها بگنجانید.

سوم: در هنگام انجام فعالیت با کودک زیاد صحبت کنید.

چهارم: کودکان را تشویق کنید با جمله های کامل صحبت کنند و خودتان هم شمرده و درست با آنها صحبت کنید.

پنجم: کودکان ساکت و آرام را به سخن گفتن تشویق کنید.

ششم: به گفته های کودکان با دقت و شکیبایی گوش دهید.

هفتم: فرصت هایی فراهم آورید تا کودک با بچه های همسال خود بازی کند.

هشتم : به کودکان کتابهای مصور بدهید تا از روی شکل آنها داستان بگوید.

و نهم: خودمان الگوی خوبی برای حرف زدن باشیم.